GUBERNATOR

Republika Entebbe

Mieszkańców: 1.100.000
Stolica: Ngombo (350.000 mieszk.)
Obszar: 175.000 km²
Języki urzędowe: francuski, bantu
Waluta: Entebbe frank (1USD = 60 EF)
Największe miasta: Port Martin (190.000 mieszk.), Mbebe (110.000 mieszk.), Masesa (85.000 mieszk.), Azulozu (60.000 mieszk.)

Republika Entebbe - niewielkie państewko na zachodnim wybrzeżu Afryki. Po kolejnym przewrocie dokonanym przez wojsko i tajną policję do władzy dochodzi nowy gubernator - zgadza się, TY!!!

Jednakże zanim zasiądziesz w swoim wyściełanym skórą geparda fotelu pozwól, że zwrócę uwagę na pewne drobne szczegóły. Otóż Rosja i Stany Zjednoczone szukają w tym rejonie możliwości do rozwinięcia swoich macek zarówno gospodarczych, jak i wojskowych. Sąsiedzi Entebbe też mają tutaj do załatwienia swoje sprawy - Sikasso dąży do odbicia, jak twierdzą, swojej południowej dzielnicy z jej stolicą Mbebe, Komunistyczna Republika Koba zrobi wszystko, żeby uzyskać dostęp do morza, a Republika Akure nie jest przychylna rozwojowi gospodarczemu Twojego kraju. Tyle na początek.

Nie można też zapomnieć o tym, że na wschodzie kraju działają partyzanci chcący obalić aktualne władze, wojskowi każdą wolną chwilę spędzają na zbieraniu łapówek od przemytników i knuciu kolejnego przewrotu, a tajna policja ogranicza się tylko do knucia. No, i oczywiście są jeszcze chłopi produkujący główne źródło utrzymania kraju, czyli kawę (a wszyscy wiemy co się dzieje z ludźmi kiedy zabraknie kawy...). Nad nimi są przemysłowcy dążący do wprowadzenia kraju w XX wiek oraz starszyzny plemienne chcące aby wszystko zostało tak jak jest teraz. Uff...

No, ale to jeszcze nie koniec, bo nie możemy zapomnieć o ONZ, które w stale uzupełnianym rankingu ocenia kilka parametrów każdego państwa. Jeżeli uznają, że sobie nie radzisz z pewnością znajdą sposób na usunięcie Cię z Entebbe. Jeżeli nadal chcesz objąć ten zaszczytny urząd i masz w pogotowiu aspirynę, to zapraszamy do środka.

Cel gry jest bardzo prosty - nie wywołując buntu wewnątrz kraju, ani konfliktu zewnętrznego, utrzymanie się na posadzie przez 52 tygodnie, czyli, jak to się mawia w pewnych kręgach, jeden rok.